کیستم من؟

سلام

مطمئنم صفحه‌ی “درباره‌ی من” دراکثریت قریب به اتفاق وبلاگ‌ها جزء اولین قسمت‌هایی ِ که مورد بازدید قرار می‌گیره. البته کاملاً هم طبیعیه. چون مسلماً‌ برای هر کسی جالبه با طرز فکر وبلاگ‌نویس آشنا بشه. پس به نظرم اومد تصویری جامع و کامل از نویسنده و وبلاگ ارائه بدم تا شک و شبهه‌ای باقی نمونه!

• اسم؟

از اولین ملاک هویت شروع می‌کنم یا به قول فروغ: : (خود را به ثبت رساندم/ خود را به نامی، در یک شناسنامه، مزین کردم…)

خوب من نام مستعار انتخاب نکردم. اسم‌ام همینه که تحت عنوان نویسنده اینجا بوده و همچنان هست: “پانته‌آ” … ظاهر و باطن یکیست : – )

وقتی بچه بودم خیلی‌ها از من می‌پرسیدن معنی اسمم چیه؟ … اونوقت‌ها خیلی نمی‌دونستم و می‌گفتم از مامان بپرسین!!!! ولی بعدها برای خودم مهم شد و تو لغت‌نامه‌ی دهخدا معنیش رو پیدا کردم. تا حالا اینقدر برای همه توضیح دادم که معنیش رو کامل حفظ‌ شدم.

• از کی و کجا وبلاگ می‌نویسم؟

از اینجا! در حقیقت اولین وبلاگ من در blogger در جولای 2006 به زبان انگلیسی متولد شد؛ دلیل ایجادش هم، ، رک و راست برای تمرین زبان بود ولاغیر! چون در اون روزگار، ما در حال یادگیری زبان اجنبی دیگه‌ای به نام “فرانسه” بودیم و القصه! انگلیسی داشت یادمون می‌رفت… بعد از حدود یک سال، با وردپرس آشنا شدم، و وبلاگ انگلیسی‌م با عنوان Teacher Pani که منسجم‌تر از قبلی هم بود به وردپرس نقل مکان کرد؛ اونجا در مورد خاطرات تدریس زبانم می‌نوشتم و بعضاً هم اتفاقات روزمره… پس از 4 ماه، به خاطر قابلیت‌های خوب وردپرس و تشویق دوستان تصمیم گرفتم در کنار اون وبلاگ انگلیسی، وبلاگ فارسی هم داشته باشم… چون هر طور حساب کردم دیدم آدم نمی‌تونه به هیچ زبان جز زبان مادری احساسات‌اش رو تمام و کمال بیان کنه. که ما حصل این تصمیم هم، همین دل نوشته‌‌ است که می‌بینید. : – )

• چرا می‌نویسم؟

نوشتن به من احساس آرامش می‌‌ده… انگار كه باری از دوشم برداشته می‌‌شه. کلاً نوشتن رو دوست دارم ولی وقتی ناراحت یا نگران‌، یا مضطربم تنها چیزی که آرومم می‌کنه نوشتن ِ ….و البته از دوباره خوندن نوشته‌هام هميشه لذت می‌برم. شاید به خاطر تشویق معلم‌ها بود که همیشه از انشاهام تعریف می‌کردن، شاید هم به خاطر ادبیات فرانسه که تو دانشگاه خوندم… نمی‌دونم ولی ادبیات جزء جدایی ناپذیر زندگی ِ‌منه. و فکر می‌کنم همه به نوعی درگیر ادبیات هستن. یکی از اساتیدمون می‌گفت:” ادبیات هیچ‌چیز و همه چیزه! به تنهایی علم نیست ولی همه‌ی علوم رو در بر می‌گیره.” … خلاصه از بچگی به دو چیزی که بیشتر از همه علاقه داشتم یکی مدادرنگی بود و دیگری کتاب.

می‌نويسم تا بدانم كيستم من ؟ چيستم من ؟…

معتقدم هر کسی که می‌تونه و استعدادش رو داره باید بنویسه:

کنون‌ات که امکان گفتار هست

بگو، ای برادر، به لطف و خوشی

که فردا چو پیک اجل در رسد

به حکم ضرورت زبان درکشی

• در مورد چی می‌نویسم؟ از چی؟

گاهی از دلم می‌‌نويسم، گاهی از منطق ، گاهی از احساس… گاهی شعر، گاهی یک متن کوتاه، گاهی یک گزارش، گاهی ترجمه…از هر دری سخنی. یک دل‌نوشته‌ی واقعی… هر چیزی که احساس کنم باید بگم. باید به اشتراک بزارم. و البته دوست دارم نظرات دیگران روهم بدونم. دیدن کامنت‌ها خوشحالم می‌کنه. همین‌که آدم بدونه تنها نیست، به ادامه‌ی راه امیدوارتر می‌شه. خوشحال می‌‌شم كه در مسير نوشتن و فهميدن همراهانی داشته باشم … از هر ایده‌ی بکر و تازه و مفیدی هم استقبال می‌کنم.

• رشته‌‌ی تخصصی:

فکر می‌کنم تا اینجا دیگه مشخص شده که رشته‌ام چیه… زبان فرانسه خوندم و انگلیسی رو هم مثل بلبل حرف می‌زنم! اگر کار ترجمه به دستم برسه خوشحال می‌شم؛ و تا جایئکه تونستم سعی کردم به دوستان در کارهای ترجمه‌شون کمک کنم. همیشه بر این باور بوده‌ام که یک زبان جدید یک دنیای تازه است. زبان یک دریچه‌ است که چشم آدم رو به روی یک افق جدید و زیبا باز می‌کنه. آدم رو علاقه‌مند می‌کنه به شناخت دیگری، به شناخت جهان و حتی شناخت خود. چون خواه ناخواه زبان‌آموز در مقام مقایسه بر میاد و سعی می‌کنه به فرهنگ و تاریخ خودش رجوع کنه. علاقه و انگیزه‌ی زبان خوندن رو هم از پنجم دبستان به یادگار دارم. اون زمان اولین کلاس زبانی بود که می‌رفتم و قرار بود هر کس یک کاردستی درست کنه. من هم یک ماسک از شخصیت Teacher کتاب زبانم درست کردم و جایزه‌ی اول کلاس رو برنده شدم “یک پاک‌کن و یک مداد”… : – ) … نا گفته نماند به شدت دلم می‌خواست گرافیک می‌خوندم ولی به خاطر تصویر منفی غالب بر اذهان عمومی از رفتن به هنرستان منع شدم… اگر تا آخر عمر فرصتی مقتضی و مناسب داشته باشم حتماً روزی به دنبال این علاقه‌ام خواهم رفت…

• پست الکترونیکی:

بنا به سنت و عرف وبلاگ نویسی، این هم جی.میل برای دریافت نظرات و سخنان گوهر بار شما:

Panthea64 [@] gmail [.] com