امروز سر کلاس بحث شد از اینکه آدم ها خیلی وقت ها نا امید و مایوس می شن، چون در ذهنشون از یک شخص، یا یک مکان، یا یک موقعیت یک تصویر ایده آل و آرمانی تجسم می کنن و وقتی که با واقعیت روبرو می شن تمام آمال و تصوراتشون نقش بر آب می شه!!! و اینجوری نسبت به همه چیز بدبین می شن.
دقیقاً هم همینه…
البته استاد عزیز و دوست داشتنیمون چاره اش رو هم گفتن: هیچوقت دورادور در مورد چیزی که فقط توصیف مبهمی ازش شنیدین رویاپردازی نکنین.”
با این حساب راجع به چی می شه فکر کرد؟؟!؟
نوشته شده توسط bahman.n@gmail.com در می 5, 2009 در 12:10 ب.ظ
راجع به همین زندگی که داریم و بهتر کردنش…
نوشته شده توسط مریم در می 8, 2009 در 2:00 ب.ظ
راجع به همینی که استادتون گفتند
رویا پردازی ـ مسائل ـ مبهم اکیداً ممنوع
نوشته شده توسط arash در می 12, 2009 در 5:28 ق.ظ
و هیچ وقت راجع به چیزی که به همه زاوایای آشکار و پنهانش آگاه نیستیم، قضاوت نکنیم
نوشته شده توسط علي در می 13, 2009 در 1:45 ب.ظ
سلام : وبلاگ جالبي داريد .مطالبتان زود بدل مي نشيند. اگر وقت كردي به وبلاگ من سر بزنيد.
نوشته شده توسط علي در می 13, 2009 در 1:49 ب.ظ
http://www.boghz-e-folout.blogfa.comاين وبلاگ من است بنام بغض فلوت(علي)
نوشته شده توسط mary در می 24, 2009 در 4:49 ب.ظ
وای دقیقا!!!
منم آدمیم که همش در توهمات سیر می کنم.اصلا انگار تو این دنیا نیستم!!! و این خیلی بده : (((((
نوشته شده توسط سرخوردگی از ناکامی رویاها « خودکشی ممنوعه در ژوئن 30, 2009 در 4:42 ب.ظ
[...] · تا کنون 3 نظر داده شده ساده بگم: مطلب زیر رو خوندم (اینجا بود). شروع کردم براش کامنت بنویسم؛ دیدم همچین کم هم نشد! [...]