دلم میخواد برم یک سرزمینی که آدمهاش همه چهرههای شاد و خندون و زیبا داشته باشن (+بوی مطبوع و رایحهی دلانگیز که خیلی مهمه … آخه این چند وقته تو مترو و اتوبوس و تاکسی خفه شدم!!).
جاییکه خنده ها هم از ته دل و هم با تمام وجود باشه. دلم گرفت اینقدر همه خسته و اخمالو و خشونتانگیزن!
امیدوارم فردا با آدمهای شادتری برخورد داشته باشم
چه ستودنیست کسی که نیاندیشد:
“زندگی گذراست”
هنگام برجهیدن آذرخش.
باشو
پ.ن. گفتم عکس این پست رو کمی شادان و نازان انتخاب کنم تا دوستان و خودم روحیه بگیریم!! 
)
........
نوشته شده توسط سروش در نوامبر 17, 2008 در 7:03 ب.ظ
بسی روحیه درمان فوران کرد
باشد که این روحیه دوام یابد!
نوشته شده توسط Mlle mim در نوامبر 18, 2008 در 7:16 ب.ظ
البته بقیه جاها هم اونطور مدینه فاضله نیست ولی خب از اینجا خیلی بهتره.
ایشالا بتونی هر جاییکه دوست داری بری و اونطوری که می خوای زندگی کنی
منظورم اصلاً این نبود که اگه برم یک کشور دیگه اونجا همه چیز خوبه!!
اتفاقاً اصلاً فکر نمیکنم جای دیگه آدمهای خونگرمی مثل ایرانیها داشته باشه!
کلی گفتم یعنی منظورم این بودکه کاش همهی مردم دنیا همینجوری خندون و شاد بودن.
نوشته شده توسط shirin در نوامبر 19, 2008 در 12:57 ب.ظ
من هم پيش از اين فكر میكردم آسمون همه جا آبی يك دسته … تو هر نقطهای از اين كرهی خاكی كه باشی میتونی از ته دل بخندی و شاد باشی … اما حالا واسه خنديدن واقعی بايد از كلی بازرسی رد بشم !!!!!!
من به هیچ عنوان با این جمله موافق نیستم ه :”هر جا که روی آسمان همین رنگ است!!.”
برای از ته دل خندیدن، دلت باید خوش باشه که تو این دوره کسی دل خوش نداره…!
نوشته شده توسط رضوانی در نوامبر 19, 2008 در 8:20 ب.ظ
هر چی می خوام کامنت بذارم میبینم نمیشه تازه فهمیدم به خاطر حس شرمندگی از اون لبخند عکسه.( اینجا که آیکون نداره منم که یادم رفته ترکیب سیمبل هاش رو شما آیکون چشمک و لبخند رو با هم تصور کنید لطفا)
<<<< منظورتون اینجوریه دیگه ؟!
یه بنده خدایی از دوستان چند سالی میشه رفته کانادا.وقتی اومده بود یه سری بزنه به رسم نوستالژی وطن و این حرفا میگفت روزای اول که صبحا میرفتن بیرون نرمش پسرش میگفته بابا اینا همه شون دیونن؟چرا به هم که میرسن لبخند میزنن همه؟
فکر کنم همین یه خاطره خودش کافی باشه برای اثبات …
نمیدونم والا! هیچ چیز رو نمیشه مطلق کرد! نظریه ریاضی نیست که با دو تا فرمول اثبات بشه!
اتفاقاً من اثری از لبخند تو چهرهها نمیبینم. تا جاییکه من دقت کردم چهرهها بیشتر گرفته و تو فکره!
به هر حال امیدوارم شما همیشه خندون باشین.
نوشته شده توسط حامد در نوامبر 30, 2008 در 6:58 ب.ظ
ولي من بيشتر به دندوناش حسوديم شد !