“بران، بران،
قایقت را،
نرم و سبک
در مسیر آب
با شور و شادی
با خوشحالی و شادمانی
که زندگی رویایی بیش نیست…
بدون هراس و اضطراب به رودخانهی حیات اعتماد کنیم و قایق زندگی خود را نرم و سبک در مسیر جریان آب به حرکت درآوریم. به خاطر داشته باشید که همیشه قایق خود را برانید، نه قایق همسایهی خود را!! وقتی اوضاع و احوال زندگی کسی را زیر ذرهبین قضاوت و داوری میبرید در حقیقت شخصیت نامتعادل خود را به دیگران معرفی میکنید. اجازه دهید دیگران همانطوری که میل دارند قایق زندگی خود را برانند… آنچه به عالم میفرستیم در حکم الکترونهایی است که پس از طی یک مدار مشخص دیر یا زود به خودمان بازمیگردد. پس این بار که در سالن فرودگاه منتظرید و یا در ایستگاه اتوبوس ایستادهاید، تلاش کنید تا چیزی زیبا و دوست داشتنی در کسانی که از کنارتان میگذرند جستجو کنید…” (عظمت خود را دریابید..وین دایر)
خیلی اهل خوندن مجله موفقیت و این کتابهای کوچیک روانشناسی که در یک چشم بر هم زدن میخوان آدم رو تا افلاک بالا ببرن!، نیستم . ولی یکی از دوستانم این کتاب رو بهم داد تا بخونم. من هم به نظرم این قسمتاش قشنگ بود. به خصوص: “زندگی رویایی بیش نیست…”
........
Posted by shirin on آوریل 30, 2008 at 10:20 ق.ظ
به نظر من هم قشنگ بود ، مخصوصا” اون قسمت كه مي گه بايد به دنبال زيبايي ها در همه بود . اما بايد دعا كنيم همه ي آدمهاي دورو برمون خواهان اين اصل بشن . چون در غير اين صورت تعداد محدودي مي خوان زيبا ببينند و با ارزش و جمع كثيري اونها رو سرزنش كنند …
Posted by مصطفی on آوریل 30, 2008 at 5:32 ب.ظ
بدون هراس و اضطراب به رودخانهی حیات اعتماد کنیم و قایق زندگی خود را نرم و سبک در مسیر جریان آب به حرکت درآوریم … من از این بخشش خیلی خوشم اومد … خیلی قشنگه و خیلی هم مشکل و دور از دسترس … چون بالاخره ما آدمیزادیم و نمی تونیم فقط قایق خودمون رو بدون توجه به قایق همسایه برانیم … ای کاش روزی بتونم این کار رو انجام بدم