7
Dec
نگاشته شده توسط panthea در متن كوتاه, من. Tagged: ، من ،شعر، احساس روز. تا کنون 2 نظر داده شده
كوه ها
راست،
استوار،
پا بر جا،
تا ابد
بر قامت زمين
ايستاده اند.
كاش ميدانستم به چه دلخوشند،
كه قرنهاست
اينگونه محكم
سر پا ماندهاند….

اي كاش دلخوشي يك كوه
در دل كوچكم ميبود
تا اين تن نحيف
با تكيه بر استواري آن
تا ابد
به راهش
ادامه ميداد…
(…پانتهآ…)
Posted by بامداد on دسامبر 7, 2007 at 8:08 ب.ظ
مانند عقربههاي ساعتي كه از پي هم
تند دقيقهها را پشت سر ميگذارند
و دنيا همانند سيبي است
كه آرام در فضا چرخ ميخورد
همانند دايرههايي كه تو
در آسياب بادي ذهنت مييابي
Posted by Bamdad on دسامبر 10, 2007 at 3:30 ب.ظ
خیلی زیبا بود پانتهآ جان.